Als oud-bewoonster van de Bijlmer (Amsterdam Zuid-Oost) en mede-weblogster, heb ik enige tijd contact met Gerard gehad. Ik zal hem missen en niet alleen hem, maar ook het gekrakeel in de Bijlmer, wat ik via dit log las.

Het spijt mij dan ook zeer te vernemen dat Gerard (zo plotseling) is overleden.

Aan zijn nabestaanden, de deelraad van Zuid-Oost en iedereen die hem een warm hart toedraagt: sterkte en zet zijn zaken voort!!!!

Geschokt en met groot verdriet heb ik heden kennis genomen

van het overlijden van een weblog vriend waar ik van tijd tot tijd

mee van gedachten mocht wisselen.

Ik zal Gerard dan ook missen.

Moge zijn naasten en vrienden de kracht vinden dit verlies

te dragen. 

Ik kwam vaak op de log...

 

Voor zijn vrienden, familie en andere nabestaanden.....heel veel sterkte....

Ik zal Gerard missen als logmaatje, hij had altijd een goede en afgewogen mening. Ik wil al zijn nabestaanden, vrienden, collega's en kennissen van harte condoleren. Sterkte iedereen.

Respect to Gerard Kempers (1948-2005)

I was very shocked to learn yesterday (30 September) that my old friend and comrade-in-arms, Gerard, had died quite suddenly the day before.

Between 1975 and 1981 Gerard and I worked closely together on what, by the end of 1981, turned into the International Association for the Study of Popular Music (IASPM). Without Gerard’s dedication to the democratic goal of including the music of the majority of people in school and university curricula, without his astounding interpersonal and administrative skills, and without his ability to size up situations and turn ideas into real actions there would have been no Amsterdam conference in June 1981. Without that conference we would have had to wait years before being able to establish IASPM. (More about Gerard)

Philip Tagg
Montréal, 1 October, 2005

We hadden Gerard al een tijd niet meer gezien, maar hij hoorde bij ons leven sinds hij en Peter Swart een documentaire in Berlijn hadden gemaakt over twee ex-dwangarbeiders die ze in “Een koffer in Berlijn” voor de RVU portretteerden: Rinus van Galen en Maarten Mourik. We weten van veel ex-dwangarbeiders dat ze deze film zeer op prijs stelden. Met Duitse ondertitels hebben ook een aantal mensen in Duitsland hem kunnen bekijken. We hebben het maken van de film van dichtbij meegemaakt en waren onder de indruk van het vakmanschap, de toewijding en de integriteit waarmee de documentaire werd gemaakt. Nooit hadden we gedacht dat Gerard de twee mannen maar zo kort zou overleven. We verliezen een vriend van wie we nog veel meer hadden willen zien.

Johan Meijer en Diete Oudesluijs

Stichting Holländerei

Het bericht dat Gerard plotseling was overleden heb ik pas vernomen en kwam als een schok. Hoewel ik zijn weblog de laatste tijd niet zo vaak meer las en nog minder vaak reageerde, droeg ik hem en zijn werk wel degelijk een zeer warm hart toe. Ik wens zijn nabestaanden zeer veel sterkte met het dragen van dit verlies.

Gerard Kempers heb ik nooit levend ontmoeten. Wel hebben wij van weblog tot weblog en telefonisch veelvuldig contact gehad. Met name n.a.v. van de perikelen rond welzijngigant Alcides. Gerard en ik deelden belangstellling voor politiek en democratie op lokaal niveau en verontwaarding voor politieke spelletjes. Vaarwel Gerard.

 

Mellouki Cadat

Stadsdeelraadslid Amsterdam Zeeburg.

Lieve hemel,

uit pure ijdelheid en frustratie surf ik soms naar mijn achternaam in hoop op een spoor van mijn vader of mijzelf. Ik kende Gerard niet, maar wel de site sinds 2003. Ik wens de familie en vrienden heel veel sterkte. Oprechte deelneming van Cheryl.

Het is nu enkele jaren geleden, maar voor velen als de dag van gisteren. Zeer aandoenlijk om alles te lezen...

 

Kim (Eigenaar - gstar outlet)